Zwłóknienie płuc

Drukuj Rozmiar

Opis

Zwłóknienie płuc polega na chorobowym zwiększaniu udziału tkanki łącznej w obrębie płuc. Choroba ta kwalifikowana jest do nadrzędnej grupy tzw. śródmiąższowych chorób płuc. Wiele różnych chorób może skutkować wystąpieniem zwłóknienia płuc. Chociaż przyczyny mogą być zupełnie różne, skutki dla płuc są zawsze takie same. Organ układu oddechowego składa się z części przewodzącej powietrze i szkieletu tkanki łącznej.

Cześć przewodząca powietrze składa się z oskrzeli, rozdzielających się na mniejsze oskrzeliki i dalej w najmniejsze funkcjonalne jednostki płuc – pęcherzyki płucne (alweole). Pęcherzyki płucne otoczone są drobną siateczką naczyń krwionośnych. Przez tę cienką warstwę – zwaną membraną pęcherzykowo-kapilarną – następuje wymiana gazowa. A to oznacza, że wdychany tlen przedostaje się tu do krwi. W odwrotną stronę zużyty dwutlenek węgla oddawany jest z krwi do płuc, skąd jest wydychany.

Tkanka łączna między strukturami przewodzącymi powietrze zapewnia płucom stabilność i dlatego jest absolutnie niezbędna. W fachowym języku medycznym „szkielet” ten nosi nazwę komórek interstycjalnych, czyli łac. interstitium. Stąd w razie wystąpienia dysfunkcji w tym obszarze lekarze mówią o środmiąższowych chorobach płuc. Do powiększania się tkanki łącznej prowadzą przede wszystkim stany zapalne. Następuje wtedy pogrubienie ścianki między pęcherzykami płucnymi a naczyniem krwionośnym i wymiana gazowa staje się mniej efektywna. Często nie można znaleźć przyczyny wystąpienia stanu chorobowego.