Zatorowość płucna - Profilaktyka i rokowanie

Drukuj Rozmiar

Profilaktyka i rokowanie

Profilaktyka

W wyniku serii podjętych działań ogólnych i stosowanych leków można zmniejszyć ryzyko wystąpienia zatoru płuc.

Ogólne środki zapobiegawcze:

  • W razie choroby pozostawaj w łóżku tylko tyle, ile jest to konieczne.
  • Po operacji jak najwcześniej wstań, korzystając z pomocy fizjoterapeuty, i kontynuuj aktywność fizyczną zgodnie z zaleceniami (wczesna mobilizacja).
  • W określonych sytuacjach (przede wszystkim przed i po operacji) noś pończochy przeciwzakrzepowe.
  • Skonsultuj z lekarzem przyjmowanie leków sprzyjających zakrzepicy – może istnieje jakaś alternatywa.
  • Spożywaj wystarczającą ilość płynów.
  • Unikaj czynników ryzyka, takich jak palenie papierosów lub nadwaga.
  • Podczas dłuższych podróży (np. samolotem) zadbaj o wystarczającą ilość ruchu. Ewentualnie korzystne byłoby wcześniejsze przyjęcie zastrzyku z heparyną i założenie pończoch przeciwzakrzepowych! Skonsultuj się z lekarzem rodzinnym.
  • Wykonuj gimnastykę żylną. Zapobiega to powstawaniu żylaków i wspomaga krążenie krwi.
  • W przypadku leczenia kumaryną regularnie sprawdzaj parametry krzepnięcia krwi.
  • Choroby układu krzepnięcia należy konsekwentnie leczyć.

Rokowanie

Zagrożenie wystąpienia zatoru płuc zależy od wielkości zakrzepów i stanu zdrowia pacjenta. Nawet 90% przypadków śmiertelnych w wyniku tej choroby następuje w ciągu dwóch pierwszych godzin od pojawienia się objawów. Jednak odpowiednio wczesne podjęcie leczenia pozwala na obniżenie wskaźnika umieralności na zatorowość płucną. Choroba może spowodować trwałe obniżenie zdolności pompowania krwi przez serce. Dlatego należy aktywnie obniżać ryzyko występowania zakrzepów.

Po dłuższym okresie leżenia pooperacyjnego można uniknąć zakrzepicy przez przyjmowanie leków rozrzedzających krew. Dodatkowo należy nosić pończochy przeciwzakrzepowe. Dotyczy to również poniższych sytuacji:

  • ciąża,
  • osłabienie układu żylnego,
  • dłuższe podróże samolotem,
  • po wyleczeniu zakrzepicy żył kończyn dolnych.

Po operacji lub w razie konieczności długotrwałego leżenia w łóżku można zapobiegać zakrzepicy przez podawanie leków rozrzedzających krew. W takich przypadkach zalecane jest stałe noszenie pończoch przeciwzakrzepowych. Podczas ciąży, w przypadku osłabienia układu żylnego, podczas dłuższych podróży samolotem lub po wyleczeniu zakrzepicy żył kończyn dolnych również zaleca się noszenie pończoch uciskowych.

Wyraźne objawy zatoru płuc mogą grozić śmiercią. Należy jak najszybciej postawić diagnozę i wdrożyć odpowiednie leczenie. W wytycznych występują specjalne zalecenia postępowania personelu medycznego w razie podejrzenia zatoru płuc. Dzięki właściwemu działaniu można znacznie poprawić rokowania i obniżyć śmiertelność wśród chorych.