Zatorowość płucna

Drukuj Rozmiar

Opis

W przypadku zatorowości płucnej następuje blokada tętnicy płucnej, która transportuje krew z serca do tkanki płuc. Stąd niektórzy lekarze nazywają ten przypadek zatorem tętnicy płucnej. Najczęstszą przyczyną choroby jest zakrzep krwi. Z reguły materiał zatorowy odrywa się w żyle podudzia i płynie wraz z krwią przez serce do płuc. W zależności od wielkości skrzep krwi (zakrzep) zatyka tam mniejsze lub większe tętnice płucne. W ten sposób część płuc zostaje odcięta od obiegu krwi.

Do zatorowości płucnej mogą prowadzić również złamania kości. Ma to miejsce wtedy, gdy zawierający komórki tłuszczowe szpik kostny przez układ naczyń krwionośnych przedostaje się do tętnicy płucnej. Kolejną przyczyną wystąpienia zatorowości płucnej jest przeniknięcie większej ilości powietrza (zator powietrzny, przykładowo w wyniku nieprawidłowo wykonanego zastrzyku czy wlewu dożylnego) lub wód płodowych (u kobiet ciężarnych podczas porodu) do krwiobiegu.

Zator płucny może wystąpić w najmniejszych naczyniach krwionośnych, a jego przebieg może być niemal bezobjawowy. Wtedy rozpoznanie choroby bywa kwestią przypadku. Z drugiej strony przebieg zatorowości płucnej może być tak ciężki, że w bardzo krótkim czasie dochodzi do nagłego zatrzymania krążenia. Jeżeli problemem objęty jest duży obszar płuc, wówczas lekarze mówią o ostrym zatorze płucnym.

Zator obu płuc najczęściej prowadzi do śmierci. W Niemczech każdego dnia umiera na tę chorobę około 7000 ludzi. Najczęściej zatorowość płucna dotyka osoby w wieku od 80 do 85 lat. Jednak zwiększone ryzyko zachorowania pojawia się również podczas ciąży i w przypadku stosowania tabletek antykoncepcyjnych